Levenskunstenaars

eliahDe profeet Elia kwam in Sarfath, waar grote droogte heerste.
Hij ontmoette er een weduwe, die hout verzamelde om van het laatste beetje meel dat ze had voor haar en haarzelf een broodje te kunnen bakken. Daarna zouden ze niets meer te eten hebben. Elia vroeg haar om hem iets te eten te geven, en ze gaf hem haar enige en laatste broodje.

 

Onze eerste indruk is waarschijnlijk "hoe kun je zoiets doen?", en dat was ook wat de mensen in de tijd van Elia dachten. Die vrouw dacht echter niet
alleen aan zichzelf, maar ook aan anderen. En Elia bedankte haar door ervoor te zorgen dat haar meel en olie daarna niet meer opraakten, zodat ze elke dag te eten hadden.

Het leven is wat je er zelf van maakt. Dat klinkt heel simpel, en soms wel erg optimistisch of zelfs naïef. Sommige mensen lijken nu eenmaal voor het ongeluk geboren, en dan is het lastig om tussen alle somberheid die ene zonnestraal te kunnen ontwaren. Maar onder deze pechvogels zijn toch mensen die die kunst verstaan: echte levenskunstenaars. Zij weten van een sprankje zonneschijn een hele zomer te maken, en niet alleen voor zichzelf....

Neem die mevrouw wier huwelijk helaas op de klippen liep.
Vanwege de crisis kon ze haar huis niet verkopen, en raakte ze in financiële problemen. Toen de mensen van het inloophuis hiervan hoorden, zorgden ze ervoor dat deze mevrouw en haar kinderen terecht konden bij de voedselbank. De vrouw was dolgelukkig met die hulp, maar besloot om haar geluk met anderen te delen.
Ze nam het meel van de voedselbank, kocht zelf wat extra melk, en kreeg eieren van haar buurvrouw. En toen had ze voldoende ingrediënten om een geweldig pannenkoekenfeest te geven voor wel 25 kinderen uit de straat! En zo werd het ene zonnestraaltje een ware zomerse hittegolf.

 
Ga naar boven

Volg ons op Twitter

Om deze pagina te bekijken heeft u Flash Player 9+ ondersteuning nodig!

Haal Adobe Flash speler

eusebius

Vertalen Website

Recent toegevoegd